 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
||||||||||||
|
The Key of the Backdoor |
||||||||||||
‘Rugjes’, een nieuwe serie wandobjecten door Annette van Wijck |
|||||||||||||
| We zijn kwetsbaar. Spanning, angst, stress, onbewust zetten we het vast in onze rug. Een krachtig lichaamsdeel en gevoelscentrum tegelijk. Daarom is dit dragend fundament tevens de spiegel bij minder functioneren. Met als gevolg een waaier aan klachten als rugpijn, hernia, gordelroos, hoofdpijn en een hoge, verkrampte ademhaling en ga zo maar door. Annette van Wijck is gefascineerd door de menselijke rug. Getuige de anatomieboeken die ze bezit gaat het verder dan zo maar een fascinatie. In het oeuvre van Van Wijck vormt het een thematisch anker en komt dit oergegeven telkens terug. ‘Als je zoals ik houdt van observeren is het een intrigerend onderwerp. Je herkent bekenden zonder het gezicht te hebben gezien direct aan hun rug. Ik zie het als ‘de sleutel van de achterdeur van het huis van de ziel’. Kijk maar hoeveel nadruk er bijvoorbeeld in de yoga op wordt gelegd.’ Maar het gaat verder, Van Wijck leest een rug. En dat niet alleen, want ze ziet direct hoe mensen ademen. ‘Het is meer dan hun vingerafdruk. Je leest er hun persoonlijke geschiedenis uit van de korte, maar ook de lange termijn. Ach, die rug - dichtbij maar toch zo ver weg. Een mooiere metafoor voor onze subjectiviteit, de persoonlijke blinde vlek kun je niet bedenken. Het is het menselijk manco bij uitstek. Dat wat letterlijk en figuurlijk achter je ligt.’ Tja, het Engelse woord voor rug is niet voor niets back. Vandaar dat het gedicht ‘Je rug’ van Rutger Kopland uit de bundel ‘Geluk is gevaarlijk’ haar diep raakte. Van Wijck las het en het liet haar niet meer los: ‘Alles kwam erin samen. Ik was al aardig gevorderd met mijn Rugobjecten, maar het bevestigde dat ik op de goede weg was, letterlijk. Neem het wit dat Kopland beschrijft; dat komt terug in het materiaal wat ik gebruik.’ Voor haar materiaalonderzoek reisde ze naar Spanje. Een bevriend beeldhouwer hielp haar met maken van een mal van haar eigen rug. De afdruk: het immateriële gematerialiseerd. Ze draaide haar rug licht. Die tordering was nodig voor de gelaagdheid van de vorm. Met het behulp van de mal, maakt ze van Chinees langvezelig papier afdrukken die zijn verstevigd met textielverharder. Het wandobject heeft een subtiel reliëf, weegt niet veel, lijkt kwetsbaar maar is toch sterk en licht. Van Wijck presenteert ze in series. De analytische blik is gekoppeld aan de drang tot maken. Het maakproces bestaat uit schetsen, goed kijken – wegleggen en weer oppakken; soms gaan er maanden over heen. Haar eerste reeks van 24 rugobjecten is de weerslag van het zorgvuldig bestuderen van de mensen die ze ontmoet of de types die haar frapperen in het openbaar. Het levert de diversiteit in variatie aan alle toegepaste applicaties en opengewerkte vormen in deze ogenschijnlijk abstracte wandobjecten. |
|||||||||||||
| naar boven | Aart van der Kuijl, 2011 | ||||||||||||
|
|||||||||||||